खेलकुद विशेष । नेपाली भलिबलमा पछिल्लो समय थुप्रै नयाँ अनुहारहरू देखिन थालेका छन्। तर, तीमध्ये पनि आफ्नो उचाई, शक्ति र कोर्ट कभरेजका कारण चर्चाको शिखरमा रहेका नाम हो— सुरेश मल्ल। सुदूरपश्चिमको बझाङ जिल्लाबाट उदाएका यी २० वर्षीय युवाले नेपाली भलिबलको भविष्य कति सुरक्षित छ भन्ने कुराको संकेत श्रीलंकाको कोर्टमा देखाइसकेका छन्।
प्रतिभाको पहिचान र व्यावसायिक मोड
केदारस्युँ–९, बझाङका सुरेश मल्लले आफ्नो खेल जीवनलाई तब मात्र गम्भीर रूपमा लिए जब उनी वि.सं. २०७८ मा काठमाडौँ छिरे। जावलाखेल भलिबल ट्रेनिङ सेन्टर (JVTC) मा प्रशिक्षण सुरु गरेपछि उनको खेलमा आमूल परिवर्तन आयो। “गाउँमा ढुंगा र माटोको मैदानमा खेल्दाको जोसलाई काठमाडौंको ‘म्याट’ ले थप व्यावसायिक बनाइदियो,” सुरेशले आफ्नो संघर्षका दिनहरू सम्झिँदै भनेका छन्।
यू-२० राष्ट्रिय टोलीमा ‘डेब्यु’ र ऐतिहासिक पदक
सुरेशको क्षमताको कदर तब भयो जब उनी सन् २०२४ मा नेपालको अन्डर–२० राष्ट्रिय टोलीका लागि छनोट भए। श्रीलंकामा आयोजित अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा उनले ‘स्टार्टिङ सिक्स’ मा परेर उत्कृष्ट खेल प्रदर्शन गरे। नेपालले उक्त प्रतियोगितामा रजत पदक जित्दा सुरेशको स्पाइकिङ विपक्षी टोलीका लागि टाउको दुखाइ बनेको थियो। उनको खेल शैली र कोर्टमा देखाउने ‘एग्रेसिभ’ स्वभावले धेरै खेल प्रेमीहरूको मन जितेको छ।
नेपाली भलिबलमा सुरेशको महत्व
भलिबल विज्ञहरूका अनुसार नेपाललाई अहिले आक्रामक र अग्लो कदका ‘ओपन स्पाइकर’ हरूको आवश्यकता छ। सुरेश मल्लमा ती सबै गुणहरू छन् जसले उनलाई आगामी १०-१५ वर्षसम्म नेपाली भलिबलको मुख्य स्तम्भ बनाउन सक्छ।
उनको खेलका मुख्य सबल पक्षहरू:
पावरफुल जम्प: नेट माथिबाट बललाई विपक्षी कोर्टमा कडा प्रहार गर्ने क्षमता।
अनुशासन: प्रशिक्षकको रणनीतिलाई मैदानमा दुरुस्तै उतार्ने गुण।
अनुभव: छोटो समयमै अन्तर्राष्ट्रिय कोर्टको अनुभव र पदक प्राप्ति।
निष्कर्ष र आगामी बाटो
बझाङको केदारस्युँबाट सुरु भएको सुरेशको यो यात्रा अब केवल एउटा जिल्ला वा क्षेत्रमा सीमित छैन। उनी आज देशभरका युवा भलिबल खेलाडीहरूका लागि प्रेरणाको पात्र बनेका छन्। “मलाई थाहा छ ममाथि धेरैको आशा छ, र म नेपाली भलिबललाई अझ माथि लैजान तयार छु,” सुरेशले दृढ विश्वास व्यक्त गरे।